| Auteur | Bericht |
|---|
Julie*
Member
| Lid sinds: | 24 juni 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 33 |
| Status: |
Offline
|
|
Geplaatst: 19 augustus 2008 11:12 |
|
Hallo, Christina
Wat een verhaal zeg, en heel erg herkenbaar wat schrik je dan, en helemaal omdat het zo iets onschuldig is als een diclofinac. Zelf heb ik ook hele ernstige reacties op NSAID pijnstillers.
Wel raad ik u aan onmiddelijk de arts de waarschuwen die u gaat opereren op de gevaarlijke anafylactische reactie die u heeft gehad op diclofinac. Dit middel mag in geen enkele situatie opnieuw aan u worden gegeven!!
Heel verstandig is het om niks sterkers te nemen als parcetamol, vooral de Ibuprofen en naproxen zijn echte ''triggers'' het beste is dus echt overleggen met de arts die u gaat opereren en vóór dat het gegeven wordt het nogmaals melden dat u géén diclofinac mag onder geen enkel geding!
|
christina
Member
| Lid sinds: | 17 augustus 2008 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 2 |
| Status: |
Offline
|
|
Geplaatst: 17 augustus 2008 08:41 |
|
Hallo allemaal,
Ik ben Christina en ben nieuw. Ik ben gaan zoeken op anafylactische reactie en kwam dit forum tegen. Wil graag vertellen wat mij is over komen, want ik zit er eigenlijk vol van.
Op 15 augustus werd ik met hoofdpijn wakker. Ik heb even zitten forummen, ben gaan afstoffen en dacht om half 10, ik ga nog even een uurtje slapen. Ik heb een diclofinac genomen, en probeerde een uurtje te slapen. Dat lukte niet, dus er maar uit. Mijn hoofd begon erg te jeuken, zó erg dat ik bleef krabben. Heel raar. Ook alle andere delen van mijn lijf waar haar groeit, begon te jeuken. Zoals wenkbrauwen, oksels en schaamheuvel. Ik dacht, ga evne gauw douchen. Dat hielp dus helemáál niet, en ondertussen jeukte mijn hele lijf, ik werd benauwd en kreeg een opgezwollen hoofd, keel en oren. Ik de huisarts gebelt, die was er niet. De vervanger gebelt, en die kwam direct. Eerst was het alleen de jeuk, toen begon ik weg te zakken. Ik heb zelf mijn man nog gebelt dat hij thuis moest komen. Die kwam er ondertussen ook aan. Vanaf daar ben ik het kwijt. Volgens de getuigen had ik geen bloeddruk meer, en raakte de huisarts in paniek. De ambulance was al gebelt. Ik kreeg van de huisarts 2 spuiten, 1 met prednison en 1 met een ander middel. Normaal is adrenaline, maar dat was op. De buurvrouw had mijn dochter gehaald bij de supermarkt waar ze werkt. Waarom weet ik niet, maar dat stukje is het enige dat ik weet. Een huilende Hanneke op de stoep achter de ambulance. Ik zei tegen de ambulance broeder dat mijn huilende jarige dochter daar stond, en ze mocht een kus komen geven. De moeder in mij zag alleen dat. In het ziekenhuis direct aan de hartbewaking enz. Maar het ging al weer beter. Ik had via infuus al van alles gehad.
Nu mag ik dus nooit meer iets sterker dan paractamol. Dat lees ik hier op de site ook van andere mensen. Ik word binnen kort geopereerd, en de pre medicatie is diclofinac. Ik moet dus snel bellen dat met rood in mijn status komt dat ik dat en aanverwante (NSAID) niet mag hebben.
|
Het is 10:19 | |
|
|
|