| Auteur | Bericht |
|---|
Tineke Timmermans
Administrator
|
Geplaatst: 15 december 2007 15:44 |
|
Hierbij een abstract van een artikel uit het Nederlands Tijdschrift voor Allergie vol 7 nr. 6- 2007; 199-203
Auteurs I. Terreehorst en E.J. van Zuuren
Anafylaxie tijdens anesthesie: een gestandaardiseerd consult voor allergologisch onderzoek.
Anafylaxie tijdens anesthesie is een lastig probleem. Ten eerste omdat de eerste symptomen, zoals roodheid en urticaria, door het afdekken van de patiënt vaak niet kunnen worden gezien. Ten tweede bemoeilijkt het gebruik van diverse soorten medicijnen en infuusvloeistoffen het identificeren van de veroorzaker. Bij het aanvragen van een consult ontbreken vaak noodzakelijke gegevens. Om deze reden is in het Leids Universitair Medisch Centrum het aanvraagformulier ‘Consult anafylaxis tijdens OK’ ontwikkeld. Doordat dit formulier enerzijds voor de aanvragers snel en eenvoudig is in te vullen en anderzijds de consulent voorziet van alle essentiële informatie, kunnen de consulten efficiënter worden afgehandeld, terwijl de kwaliteit gewaarborgd blijft. Op verzoek van de Nederlandse Vereniging voor Allergologie wordt dit formulier nu ter beschikking gesteld voor landelijk gebruik.
|
THEA
Member
| Lid sinds: | 19 juli 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 1 |
| Mana: |  |
|
Geplaatst: 19 juli 2007 18:52 |
|
Ik heb een extreem zeldzame ernstige intolerantie voor lokale anesthesie. Na uitgebreid onderzoek in een Acad. ziekenhuis is vast komen te staan dat het zeer beslist GEEN ALLERGIE is. ( Een allergie voor anesthesiologische middelen is overigens zeer zeer zeldzaam. Veel vaker zijn de reacties vagaal/ vasovagaal . Lees daar eens over. Ook adrenaline kan vervelende bijwerkingen hebben maar ook het in de adrenaline aanwezige conserveermiddel metabisulfiet!!! .DIT KAN ERNSTIGE HEFTIGE ALLERGISCHE REACTIES GEVEN.). En meestal dus NIET het middel zelf!! Wil je het zeker weten ; laat je dan testen!
Helaas is bij mij bovenstaande niet aan de orde. Niks vagaal dus.. Twee provocatietesten zijn kort na het begin van de sessie weer gestopt omdat ik reactie kreeg . Doorgaan zou gevaarlijk worden. Ik verdroeg toen , bij de 2e test, 2 jaar geleden, nog geen halve ampul lidocaine in verdunde vorm. Ingespoten in weefsel in mijn arm. Na 3 kwartier werd ik weer een beetje mens. Een hele crapule wordt doorgaans door een tandarts gebruikt voor het verdoven van een kies o.i.d.
In het verleden ben ik twee maal ernstig bradycard geworden of reageer heftig neurologisch na toedienen van een verdoving. De intolerantie is in de afgelopen maanden tot 100% "gestegen". Dit was voorspeld. Enkele maanden geleden is gebleken dat ik zelfs al een reactie krijg na 1 DRUPPEL oxybuprocaine, dit is een verdoving die uitsluitend gebruikt wordt door oogartsen. Deze vorm van verdoving werd door de arts uit het ac. ziekenhuis "toegestaan". Pijn aan je ogen is nl. vreselijk. 1 druppel, het is niet voor te stellen.................
De arts heeft aan mij zonder omhaal van woorden aangegeven, dat bij iedere verdoving, die ik buiten mijn wil om, dus per ongeluk ,toegediend zou krijgen dit zou betekenen dat ik kom te overlijden.....,
De vloeistof wordt hoogstwaarschijnlijk / o.a. in mijn bloed opgenomen, ook met toevoeging van adrenaline.
De middelen zijn dus niet de oorzaak; de oorzaak ben ik zelf...........
Narcose voor mij het enige wat overblijft.
Uiteraard moet dit gegeven niet mijn leven gaan beheersen, maar ik zal altijd allert moeten blijven.
Ik leer ermee te leven. Helaas kreeg ik voordat alles EINDELIJK medisch onderzocht is, ook wel te horen dat het angst was...........Gelukkig kon ik bovenstaande navertellen aan de gene die dit zei.
Laatst gewijzigd op 19 juli 2007 19:58 door THEA
|
nisa
Member
| Lid sinds: | 18 mei 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 2 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 18 mei 2007 22:55 |
|
Ik heb al heel wat operaties achter de rug. En de laatste jaren merkte ik steeds wel dater iets fout liep onder gehele narcose. Ik was na het wakkerworden ook telkens heel misselijk.
De anesthesist hield er wel rekening mee, maar toch hielp het niet.
Nu hadik een aantal jaar terug een kleine ingreep met plaatselijke verdoving en vier jaar terug een keizersnee met epidurale. Ik had op beiden gemeld dat ik allergisch ben. Maar beide keren daalde m'n hartslag zo erg, dat zelfs de anesthesist in paniek schoot. Ik ben beginnen hyperventileren en heb in beide gevallen de rest van de dag overgegeven.
Deze reactie geef ik ook op sommige pijnstillers.
|
Nils2010
Member
| Lid sinds: | 5 mei 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 2 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 5 mei 2007 23:27 |
|
Hallo, na wat medische problemen ben ik via-via op dit forum terecht gekomen. ja, ik heb ook problemen met de narcose. Als gevolg van een ernstig verkeersongeval in 1981 ben ik enkele malen onder het mes geweest, maar ook in de afgelopen tien jaar ben ik enkele malen geopereerd en vrijwel elke keer leverde dat tijdens of na de operatie brady-cardie op: de bloedruk zakt gevaarlijk laag en de hartslag wordt steeds langzamer. -omdat ik zelf nog aan sporten deed had ik van nature al een bloeddruk en hartslag die erg laag was (onder de 40 in rust)- en die hartslag zakte dan nog verder weg. In 1997 heeft men zelfs na een simpele KNO-operatie moeten reanimeren toen ik net weer op zaal lag. Daarna meerdere malen diverse onderzoeken gehad, maar daar kwam niets uit. Zelf had ik al aangegeven dat het hele brady-cardieverhaal wel iets weg had van een anafylactische shock, maar daar is nooit serieus op ingegaan.
Omdat ik afgelopen jaar weer voor een simpele KNO-operatie onder algehele narcose moest, moest ik eerst bij de anathesist komen. Blijkbaar was er nu iemand wakker geworden, want hij zag dat ik een hevige soja-allergie had. En laat nu de meest gangbare narcosemidellen toch op sojabasis zijn! Propfol/Diprivan en Pethidine bevatten soja. Mijn gevoel dat het telkens een anafylactische shock was en niet een of ander onverwacht hartfalen of wat dan ook bleek juist te zijn. Die goede man, die anathesist, durfde mijn operatie dus niet aan, hij moest eerst op zoek naar andere sedatiemiddelen waarvan 100% zeker was dat die sojavrij waren. uiteindelijk heeft die operatie een vertraging opgelopen van maar liefst 14 maanden terwijl ik in eerste instantie al binnen een maand aan de beurt zou zijn geweest.
Gevolg: ik moet voortaan 24 uur aan de monitor blijven liggen, ik mag niet meer in ons plaatselijk ziekenhuis geholpen worden maar in een ziekenhuis 25 kilometer verderop omdat er hier geen IC-plekken zijn. Daarnaast een heel verhaal over medische-alarmpenningen etc, zorgen dat elke arts op de hoogte is en nog meer van dat soort dingen. En ik heb na een gelukkig goede afloop in 1997 gezegd "nooit meer onder het mes", maar helaas ben ik in de tussentijd alweer enkele malen aan de beurt geweest, waar ik echt niet onderuit kon. En na de ernstige voorvallen in '81 en '97 waarbij ik er bijna "tussenuit geknepen was", heb ik telkens weer voor een operatie (bewust of onbewust) stilletjes van alles en iedereen afscheid nemen...
Die anathesist die twee jaar geleden "ontdekte" dat ik allergisch was voor soja (dat is al sinds 1990 bekend...) verdient wat mij betreft een standbeeld. Enerzijds omdat ik de operaties nog mag navertellen, maar ook dat er nu wat meer zkerheid is wat de oorzaak van de brady-cardie is geweest. Overigens is de oorzaak, soja, nog niet 100% zeker. Men durft er geen testen mee te doen. Feit is dat ik hyperallergisch ben voor soja.
Soja wordt overigens wel meer in medicatie gebruikt. Als de eigenlijke medicatie te dik is om te injecteren, en daardoor ook zeer pijnlijk, wordt dit aangemaakt met soja. Soja zorgt ervoor dat de eigenlijke medicatie verdund wordt en daardoor minder pijnlijk bij het inspuiten.
|
Jolene
Member
| Lid sinds: | 4 april 2007 |
| Lokatie: | Netherlands |
| Berichten: | 3 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 20 april 2007 16:52 |
|
Hoi, het is heel begrijpelijk dat je nog heel angstig bent. Het is een soort traumatische ervaring. Een plaatselijke verdoving is voor ons dus levensgevaarlijk.
Toen ik een kind was kreeg ik ook een keer plaatselijke verdoving bij de tandarts, toen ging het goed. Na een tweede keizersnede bleef mijn bloeddruk ook heel lang laag en voelde ik me beroerd. De verpleegkundige vond het toen ook heel lang duren voor mijn bloeddruk normaal werd. Ongeveer een jaar later ging het de eerste keer fout met een plaatselijke verdoving bij de huisarts, een heftige allergische reactie dus. Weet jij waar meer informatie te vinden is over laserverdoving? Bedankt voor de tip. Ik ga alvast googlen. Sterkte.
|
Sofieke
Member
| Lid sinds: | 19 april 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 2 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 20 april 2007 08:36 |
|
| Hé piep. Bedankt voor je reactie hoor.. had ff het gevoel dat ik alleen was.. het gekke is dat ik dus wel geregeld tandartsbezoek MET verdoving had... Zonder veel last (wel wat misselijk en pijnlijk nadien maar...). Vanaf nu raden ze me dat eigenlijk af... heb ook al gehoord ve soort laserverdoving.. Is het normaal dat ik zo angstig blijf?
|
Jolene
Member
| Lid sinds: | 4 april 2007 |
| Lokatie: | Netherlands |
| Berichten: | 3 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 19 april 2007 17:56 |
|
Je zult heel erg geschrokken zijn. Mijn bloeddruk was ook heel laag. De tweede keer (in het ziekenhuis) voelde ik het aankomen en waarschuwde de chirurg. Maar het was al te laat. Er kwam toevallig een neuroloog voorbij. Hij zei dat het een allergische reactie was. Ik kreeg het gevoel dat ik flauw zou vallen. Ik zie versnelde filmbeelden van hetgeen ik die dag meemaakte. Af en toe zie ik de gezichten weer van de artsen en dan zak ik weer weg. Ik heb het gevoel dat ik moet vechten om weer "boven" te komen. Alsof je onder water bent en weer naar boven wilt zwemmen. De verpleegkundige zei dat ik nooit meer plaatselijke verdoving moet nemen. Ik wil nu uitzoeken of er geen andere plaatselijke verdoving mogelijk is voor het geval dat er iets nodig is (als er iets met mijn tanden is ofzo).
|
Sofieke
Member
| Lid sinds: | 19 april 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 2 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 19 april 2007 12:50 |
|
| piep... gisteren moest ik nr de dagkliniek om een stukje v mn baarmoederhals te laten verwijderen... lokale verdoving had de gynaecoloog me voorgesteld..no big deal... Echt! Wat ik gisteren heb meegemaakt, daarvan ben ik nog steeds ondersteboven en heb ik de bibber in mijn benen. Ook ik ben blijkbaar allergisch aan xylocaïne en die adrenaline... Oorsuizen zo hoog, vervormd beeld, schokken, paniek...met als gevolg mijn bewustzijn verloren en bijzonder lage bloeddruk... Had jij dit ook? Kan het levensbedreigend zijn?En wat zijn eventuele alternatieven? Ook het gevoel om dan terug uit die narcose te komen (uiteindelijk hebb ze me volledig moeten verdoven opdat mn lichaam zich zou ontspannen) was zo akelig... Ik had het gevoel dat ik in ademnood kwam, een tunnel, allerlei prikkels en mijn gezicht.. Pfff..Ben er ni goed van... Tips en verhalen zijn welkom!
|
Jolene
Member
| Lid sinds: | 4 april 2007 |
| Lokatie: | Netherlands |
| Berichten: | 3 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 4 april 2007 18:21 |
|
Een aantal jaren geleden kreeg ik een allergische reactie na toedienen van lidocaïne t.b.v. plaatselijke verdoving. Het is twee keer gebeurd, 1x bij de huisarts en 1x in het ziekenhuis. Was waarschijnlijk een anafylactische shock, of een systemische reactie zei de huisarts. Een dermatoloog adviseerde mij onlangs een afspraak te maken bij een allergoloog. Doel; vragen of er uitgezocht kan worden of er een andere plaatselijke verdoving mogelijk is waarop ik niet reageer. (voor het geval er dringend een plaatselijke verdoving nodig is). Wie heeft informatie hierover?
|
Kel
Member
| Lid sinds: | 4 januari 2007 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 1 |
| Mana: | |
|
Geplaatst: 4 januari 2007 10:32 |
|
| Ik ben allergisch voor xylocaïne, dat is plaatselijke verdoving. heb hier een anafylactische shock op gehad
|
Tineke Timmermans
Administrator
|
Geplaatst: 16 oktober 2006 18:15 |
|
| Wie heeft er ervaring met een allergische reactie op een plaatselijke verdoving of op een algehele narcose?
|
Het is 14:57 | |
|
