| Auteur | Bericht |
|---|
Dennis-db
Member
| Lid sinds: | 7 juni 2011 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 6 |
| Status: |
Offline
|
|
Geplaatst: 7 juni 2011 17:17 |
|
Hallo,
Snap dat dit vervelend is, ik heb ook nu een half jaar geleden ontdekt dat ik ook een noten en vooral pinda-allergie heb.
Ik heb precies hetzelfde wat jij ook vertelt. Ik ben bang om uit eten te gaan. Als ik maar denk van oe zouden er noten in zitten (Terwijl ik 100% zeker weet van niet) dan ga ik al benauwdig worden en mijn keel naar mijn gevoel gaat dicht.
Het is zo vervelend en ook zo verschrikkelijk eng.
Ik heb nu al 3 aanvallen gehad waarvan de 1e bijna dodelijk was zo erg. Ik weet nu hoe ik er mee om moet gaan en heb overal waar ik vaak kom een epipen liggen.
Ik heb tegenwoordig ook altijd een pilletje 'tavegil' in mijn portomonee zitten dit is de wat mildere dosis van een epipen maar wel hetzelfde idee. Het is namelijk allebei niks meer dan een Adrenaline-shot.
Als tip geef ik je wel mee reageer wel ALTIJD als je kind aangeeft dat er iets is. Ik heb zelf namelijk de 1e keer gehad dat mijn ouders zeiden doe maar rustig aan en blijf even zitten. Voor mijzelf was dat zenuwslopend en maakte het alleen maar erger. Ik voel me eigenlijk dan alleen op mijn gemak in de dokterspost met een beademingsapparaat.
Mocht je nou een oplossing vinden hier op zou je het mij dan ook willen vertellen aub?
Dankjewel
mvg,
Dennis
|
jail
Member
| Lid sinds: | 23 november 2008 |
| Lokatie: | |
| Berichten: | 1 |
| Status: |
Offline
|
|
Geplaatst: 23 november 2008 22:12 |
|
hallo allemaal, wat ben ik blij met deze site, eindelijk iets gevonden waar ik wat aan heb.
ik heb een dochter van 10 jaar die een notenallergie heeft. toen ze 3 jaar was, kwamen we erachter doordat ze met kerst een bonbon van tafel pakte, en vliegensvlug opat.
na half uur begon ze wankel te lopen, dikke ogen galbulten en benauwd aan t worden.bij de eerste hulp aangekomen was het al snel duidelijk dat het een allergische reactie was. na alles uitgezocht te hebben wisten we dat ze een hazelnoot bonbon had gegeten.
na paar weken moest ik met haar naar een kinderarts voor haar huismijt en stofallergie. daar werd ook haar bloed onderzocht,en heb ik gevraag of ze ook konden testen op notenallergie.
na paar dagen werd ik gebeld dat ze daar inderdaad allergisch voor was. de volgende vijf jaar hebben wij altijd heel goed opgelet wat ze at enz enz,totdat de huisarts mij een keer vroeg of ik met haar naar een allergoloog wou gaan, omdat ik dus helemaal geen medicijnen of wat dan ook in huis had.
daar werd al snel duidelijk dat ze heftig reageerde op noten,cashew en wat gevoelig voor sesam, lupinemeel . een epipen werd voorgeschreven en na een uitleg en demonstratie gingen wij naar huis.
vanaf toen begon de ellende, mijn dochter had alles goed opgeslagen wat de allergoloog allemaal besprak met mij,(ook hoe gevaarlijkeen notenallergie is ed.)
alles wat zij eet, wordt eerst door haar gelezen. de ingredienten enz enz. op zich kan dat geen kwaad, maar ons meisje is hierin helemaal de weg kwijt geraakt.om een paar voorbeelden te noemen, als er een fles afwasmiddel in de keuken staat,waar bv amandelgeur opstaat, wil ze ook niet meer dat er daarmee afgewassen wordt. ook met douchefris badschuim,waar bv kokosgeur aan zit met een afbeelding van kokosnoten wordt vermeden.
shampoos waspoeders , echt overal leest ze de ingredienten van. daardoor werd ze heel angstig en kreeg hyperventilatie. paniekaanvallen en angstaanvallen kwamen erbij. wat we ook proberen uit te leggen en wat we ook doen,het helpt niet. wat steeds naar voren komt uit de gesprekken met haar is, dat ze bang is om benauwd te worden en te stikken.
door deze angst blijft ze nu al maanden in de buurt bij mij(moeder). alle leuke dingen die ze hiervoor wel deed,heeft ze laten vallen. een weekendje weg met t gezin voelt voor haar als een ramp, want wat moet ze dan eten.. een dagje uit lukt wel, als ik maar zorg dat ik brood voor haar meeneem, zelfs geen flesje fris uit een restaurant durft ze te nemen. uit eten gaan met het gezin,was hiervoor een feestje, lukt ook niet met haar angst. een kroket of patatje bij de snackbar is niet mogelijk voor haar, want ze weet de ingredienten niet.
in drie maanden tijd was ze 3 kilo afgevallen,en op dit moment na paar gesprekken met de huisarts is ze weer iets beter gaan eten. het brood eten gaat nog, maar het avondeten duurt ongeveer anderhalf uur voordat haar bord leeg is. elk hapje wordt weggespoeld met water enz. om gek van te worden. ook zijn we bij een kindertherapeut beland, en daar hebben we baat bij. we zijn er nog lang niet,maar als ik alles op een rijtje zet, dan besef ik dat dit alles is begonnen na de uitslag van de allergietest. wat ik graag zou willen weten of er meer mensen zijn die dit herkennen of wat hier op lijkt.
|
Het is 09:56 | |
|
|
|