Beste allemaal,
Hier volgt een lang verhaal. Ongeveer 2 jaar geleden kwamen we achter de pindaallergie van mijn zoontje van nu bijna 4. Dit middels een bloedonderzoek waarna een huidtest (krasjes). We hadden echter (gelukkig) nog niet veel van een allergie gemerkt, hij zat veel met zijn luchtwegen, vandaar de initiele test. Daaruit bleek heftige pinda-allergie waarna dus de krasjestest.
In de afgelopen 2 jaar zijn we er mijns inziens goed mee omgegaan. Nix in huis met pinda's of sporen van pindas en een epipen in huis. Alle mensen die wij kennen zijn ook op de hoogte (ookal gaan velen er vaak te makkelijk mee om). We merken echter de laatste tijd dat ons zoontje vrij extreem omgaat met "Zitten er pinda's in"?. Waterijs, drinken, bij wijze van spreken water, hij vertrouwt nix meer wat anderen hem geven.
Dit is de reden dat wij denken dat het slim is nog eens een test te doen, just to be sure. Toendertijd ging onze dokter zelf er zelfs laconiek mee om, en de allergoloog was ook niet erg behulpzaam (dr. Oei-Den Haag). Wij willen nog 1 keer zeker weten dat er echt sprake is van een allergie voordat we het hele arsenaal tevoorschijn toveren, strax als de kleine naar school gaat. Ook omdat hij nu zelf er te extreem mee omgaat. Wat als het voor nix is? Hij maakt zichzelf soms te gek bij wijze van spreken.
Daarom had ik graag een afspraak gemaakt in Delft echter mag dit niet zonder verwijzing. Hoe vinden jullie dat ik met bovenstaande om moet gaan? Houdt ik mezelf voor de gek? Is het wishful thinking?
Hopenlijk begrijpen jullie iets van bovenstaande verhaal!
Groetjes,Saskia
Laatst gewijzigd op 26 mei 2008 18:41 door saskiav
|
